Naukowcy odkryli prawdziwą tożsamość starożytnej jaszczurki morskiej

Naukowcy zidentyfikowali prehistorycznego gada morskiego znalezionego w 1935 roku jako talatozaur, a nie korystoder, na podstawie tomografii komputerowej i nowego okazu. Odbudowa Pachystropheus reticuspojawił się wraz z rekinem Hybodont żerującym na Bergerii Ryba. Źródło: James Ormiston

Po nowych odkryciach i szczegółowych fotografiach naukowcy przeklasyfikowali prehistorycznego gada morskiego, odkrytego w 1935 roku, na jednego z ostatnich talasozaurów, a nie na pierwsze dinozaury.

Prawdziwa tożsamość lokalnego prehistorycznego gada morskiego została ujawniona po tym, jak eksperci ustalili, że niektóre jego szczątki w rzeczywistości należały do ​​ryb.

Naukowcy z Uniwersytetu w Bristolu i Uniwersytetu w Southampton udowodnili, że kości znalezione w Trias Skały z 1935 r. pochodzą od jednego z ostatnich talasozaurów, dużej jaszczurki morskiej, która zachowywała się jak wydra.

Przez lata uważano, że to starożytne zwierzę było jednym z pierwszych gadów morskich, inną grupą gadów morskich przypominających krokodyle. Jednak w badaniu opublikowanym w Journal of Paleontologii Kręgowcówzespół zbadał oryginalny egzemplarz noszący nazwę z 1935 r. Porównał go z nowym, niezwykłym okazem PachystrofeuszZnany jako „Annie” zawiera setki kości kilku osobników, a także dowody na istnienie rekinów, ryb kostnych, a nawet lądowych dinozaurów.

Zaawansowane technologie i funkcje

Jacob Quinn, który studiuje tytuł magistra paleobiologii w Bristol School of Geosciences, podróżował z dwoma okazami do Southampton, gdzie poddano je tomografii komputerowej, uzyskując stosy promieni rentgenowskich przez bloki, co pozwoliło mu zrekonstruować pełny model 3D. Za wszystko zakopane w blokach.

„Talatozaury istniały w całym triasie” – wyjaśnił Jacob. „Niektóre miały długość do czterech metrów (13 stóp) i były postrachem mórz. Ale my je mamy Pachystrofeusz Miał tylko jeden metr długości, z czego połowę stanowił długi ogon. Miał też długą szyję, małą główkę wielkości pudełka zapałek, której nie znaleźliśmy, i cztery wiosła. Gdyby był taki jak jego krewni, miałby mnóstwo małych, ostrych zębów, idealnych do łapania ryb i innych małych, wijących się ofiar.

Retyjska sieć pokarmowa Archipelagu Bristolskiego

Retycki (205 milionów lat temu) Sieć pokarmowa Archipelagu Bristolskiego zawierająca Pachystroeus rhaeticus. Strzałki wskazują, kto kogo zjadł – czerwone i czarne oznaczają wnioskowanie, niebieskie strzałki opierają się na ekologii i powiązaniach kopalnych zaobserwowanych podczas tego badania. Źródło: Jacob Quinn

Profesor Mike Benton, jeden z przełożonych Jacoba, powiedział: „Wcześniej Pachystroeus był uznawany za pierwszego z choristoderes, kolejnej grupy gadów morskich przypominających krokodyle, i traktowano go jako bardzo ważny, ponieważ był najstarszy. „Jacob był w stanie udowodnić, że niektóre kości w rzeczywistości pochodziły od ryb, podczas gdy inne kości, które naprawdę należały do ​​Pachystroeusa, wykazały, że w rzeczywistości był to mały talatozaur. Zatem uznano go za pierwszego z chrystozaurów i teraz zidentyfikowano go jako ostatni z talatozaurów.”

READ  Boeing Starliner wraca ze stacji kosmicznej

Wysiłki odkrywcze i rekonstrukcyjne

Evangelos R. Matthew Raven z Peterborough odkrył Annie podczas wakacji w Somerset w 2018 r., a następnie w wolnym czasie starannie ją zmontował i wyczyścił, aby odsłonić kości. Powiedział: „Zauważyłem kawałki opadłej skały na plaży, około 10 metrów od podstawy klifu. Byłem zachwycony, że na ich odsłoniętych powierzchniach ukazały się skamieniałe kości. Dopiero po kilku dniach udało mi się zobaczyć wszystkie elementy złożone w całość. Po kilku tygodniach przygotowań mogliśmy zobaczyć, że wyłoniło się coś wyjątkowego. Ukończenie próbki zajęło około 350 godzin i około roku.

Ewangelos R.  Matto Raven

Ewangelos R. Matto-Ravin podczas przygotowań do filmu „Annie”. Źródło: Evangelos R. Matthew Raven/Andrea Matteo Raven

Pachystrofeusz Mógł prowadzić życie współczesnej wydry, jedząc małe ryby lub… Bezkręgowce „Jak krewetki” – mówi dr David Whiteside, inny przełożony. „Te smukłe gady miały długie szyje, płaskie ogony do pływania i niezwykle potężne jak na zwierzę morskie kończyny przednie, co sugerowało Pachystrofeusz Być może przybyły na ląd, aby się pożywić lub uniknąć drapieżników. W tamtym czasie Bristol i większość Europy były płytkimi morzami i zwierzęta te prawdopodobnie żyły w dużej kolonii w ciepłych, płytkich wodach otaczających archipelag wysp.

Annie będzie teraz przechowywana w Bristol Museum and Art Gallery w celu dalszych badań.

„Jesteśmy bardzo zadowoleni, że ta niesamowita skamielina jest teraz częścią kolekcji Muzeum i Galerii Sztuki w Bristolu, dzięki hojnej pomocy Przyjaciół Muzeów, Galerii i Archiwów w Bristolu. „Jesteśmy zachwyceni, że możemy podzielić się historią tę nową skamieniałość i całą pracę, jaką zespół wykonał z gośćmi muzeum”.

Odniesienie: „Powiązania i paleoekologia Pachystroeus rhaeticus, najbardziej enigmatycznego triasowego gada morskiego (Diapsida: Thalattosauria)” Jacoba J. Quinna i Evangelusa R. Matto-Raven i David I. Whiteside i John E.E. Marshalla i Deborah J. Hutchinson i Michael J. Benton, 4 czerwca 2024 r., Journal of Paleontologii Kręgowców.
doi: 10.1080/02724634.2024.2350408

READ  Odkryte skamieniałości stegozaura mają „dziwną mieszankę cech”

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *