Ryan Minor zmarł w wieku 49 lat


Ryan Minor zmarł w wieku 49 lat

\n\n”, „providerName”: „Twitter”, „providerUrl”: „https://twitter.com”, „thumbnail_url”: null, „type”: „oembed”, „width”: 550, „contentType „rich”},{„__typename”: „Markdown”, „content”: „20 września 1998 r. Ripken dobrowolnie zakończył swoją passę — wynik mało prawdopodobny do przełamania — na poziomie 2632. Zamiast umieścić swoje nazwisko obok trzeciego miejsca baza Na karcie składu Baltimore na mecz z Yankees w tym miejscu widniało nazwisko Minora.\n\n\nByłem bardzo zdenerwowany. „Nie mogę powiedzieć, że byłem” – Minor powiedział The Oklahoman na czas.\n\n„Przyjrzałem się \\[Ripken\\] „Dziękuję za tę możliwość” – dodał Minor. \”Spojrzał na mnie i powiedział: «Idź, weź to.»”,”type”:text”},{„__typename”::Markdown”,”content”:”Ryan Dale Minor urodził się 5 stycznia , 1974 w Canton, Ohio Po ukończeniu Hammon (Okla.) High School stał się gwiazdą dwóch dyscyplin sportowych na Uniwersytecie Oklahoma, gdzie rozwijał się zarówno w baseballu, jak i koszykówce.W latach 1993–1995 Minor był członkiem drużyny baseballowej Sooners w drużynie Sooners Damon, który później grał w drużynie przez cztery sezony. Giants od 2000 do 2004.\n\nMinor wyróżniał się w obu dyscyplinach sportowych i miał możliwości gry zawodowej.\n\nPo tym, jak pomógł poprowadzić drużynę baseballową Oklahomy do College World Series w 1994 r. , Minor został wybrany przez Mets w siódmej rundzie draftu MLB w 1995 r. Zdecydował się nie podpisywać kontraktu, zamiast tego wrócił na studia, aby dokończyć ostatni rok.\n\nMinor, który był współgraczem Wielkiej Ósemki Konferencji roku w męskiej koszykówce w sezonie 1994-95, ostatecznie został wybrany do draftu, pokonując Philadelphia 76ers w drugiej rundzie Draftu NBA w 1996. W tym samym roku został wybrany przez Orioles w 33. rundzie Draftu MLB .”,”type”:text”},{„__typename”:OEmbed „,html”::

Po odważnej i zaciętej walce ze smutkiem muszę przyznać, że dziś po południu Ryan przegrał walkę z rakiem. Naprawdę był najlepszym bratem bliźniakiem, jakiego można było sobie wymarzyć. Jego rodzina i ja chcemy podziękować wszystkim za modlitwy i wsparcie w tym czasie. Boomer wcześniej.. pic.twitter.com/MRqaHrhbSj

– Damon Minor (@ReedMinor) 23 grudnia 2023 r

\n\n\n”, „providerName”: „Twitter”, „providerUrl”: „https://twitter.com”, „thumbnail_url”: null, „type”: „oembed”, „width”: 550, „contentType”: „rich”},{„__typename”: „Markdown”, „content”: „Początkowo Minor zajmował się profesjonalną koszykówką, grając w siedmiu meczach przedsezonowych dla 76ers, zanim został zwolniony. Następnie rozegrał 32 mecze w drużynie Oklahoma City Knights of the Continental Basketball Association.\n\nW tym czasie Minor rozpoczął także swoją profesjonalną karierę w baseballu, grając 25 meczów dla Bluefield Orioles na poziomie debiutanta w 1996 roku. Kiedy O's go zaprosili trenować Wiosną 1997 roku, gdy Minor odwiesił buty do koszykówki na kołek i skupił się na twardej piłce.”,”type”:text”},{„__typename”:”Markdown”,”content”:Minor grał dla Single-A Delmarva w 1997, następnie awansował do Double-A Bowie w 1998. Po raz pierwszy zasmakował w Majors we wrześniu 1998, kiedy rozegrał dziewięć meczów z Orioles. Jedyny kompletny mecz Minora w tym roku w Baltimore był godnym uwagi wydarzeniem w historii baseballu. Minor rozegrał 87 meczów dla Orioles w latach 1998-2000, a następnie wystąpił w 55 konkursach na Expos w 2001 roku. Chociaż później nie był w stanie pozostać w głównych ligach, później wywarł pozytywny wpływ na baseballistów na przyszłe pokolenia. contextualCaption”:”20 września 1998 Minor zastąpił Ripkena w składzie, kończąc swoją passę z rzędu na poziomie 2632.”, „contextualAspectRatio”: „raw”, „credit”: null, „contentType”: null, „format” : „jpg”, „templateUrl”: „https://img.mlbstatic.com/mlb-images/image/upload/{formatInstructions}/mlb/r0tapr0cylebzkibtsus”, „type”: „image”}, {„__typename” : „Markdown”, „content”: „W 2006 roku Minor rozpoczął karierę trenerską, najpierw w drużynie Road Warriors niezależnej Ligi Atlantyckiej. W następnym roku pełnił funkcję trenera uderzeń/miotania w drużynie York Revolution w tej samej lidze.\n\nMinor powrócił do organizacji Orioles w 2008 roku, kiedy został zatrudniony jako trener uderzeń w drużynie Single-A Delmarva. Później awansował na menadżera drużyny Shorebirds i tę funkcję piastował od 2010 do 2012 roku.\n\nPo tej trzyletniej karierze Minor zaczął pełnić funkcję menedżera Fredericka, wówczas filii Baltimore High-A, w W 2013 r. Wrócił do Delmarvy jako kapitan w latach 2014–2017, a następnie wrócił do Keys jako menadżer w latach 2018–2019. Minor spędził następnie dwa lata w organizacji Tigers. Miał zarządzać klubową drużyną Gulf Coast League w 2020 roku, zanim pandemia COVID-19 odwołała sezon niższej ligi. Następnie Minor pełnił funkcję kapitana drużyny Florida Complex League w Detroit w 1921 roku.\n\nChociaż najbardziej godny uwagi moment Minora w MLB był związany z legendą, którą stworzył pewnego wrześniowego wieczoru w 1998 r., nigdy nie wstydził się rozmawiać o byciu człowiekiem, który rozwiązał swoje miejsce. Ripken, aby zakończyć serię.\n\n„Myślę, że lepiej o tym porozmawiać, niż zapomnieć” – powiedział Minor. Były felietonista Yahoo Sports Tim Brown We wrześniu 2018 r. „Uwielbiam rozmawiać o baseballu”.\n\nDlatego Minor pozostał w tym sporcie tak długo, jak mógł i wywarł pozytywny wpływ na organizację Orioles.”,”type”:text”}],relativeSiteUrl „:”:null „summary”:”Ryan Minor, który zastąpił Cala Ripkena Jr. w składzie Orioles, kończąc passę Iron Mana, a później został szanowanym menedżerem niższej ligi, zmarł w piątek po walce z rakiem jelita grubego w stadium 4. ogłosił w mediach społecznościowych jego brat bliźniak Damon. . Miał 49 lat.\nMinor”tagline({\”formatString\”:\”none\”})”:null,”tags”:[{„__typename”:”InternalTag”,”slug”:”storytype-article”,”title”:”Article”,”type”:”article”},{„__typename”:”ContributorTag”,”slug”:”jake-rill”,”title”:”Jake Rill”,”type”:”contributor”},{„__typename”:”TeamTag”,”slug”:”teamid-110″,”title”:”Baltimore Orioles”,”team”:{„__ref”:”Team:110″},”type”:”team”},{„__typename”:”TaxonomyTag”,”slug”:”apple-news”,”title”:”Apple News”,”type”:”taxonomy”}]„type”: „historia”, „thumbnail”: „https://img.mlbstatic.com/mlb-images/image/upload/{formatInstructions}/mlb/f3iym2od4hrfudwwyh9d”, „title”: „Ryan Minor Dies” pod adresem 49″}},”Team:110″:{„__typename”: „Team”, „id”:110}}} window.adobeAnalytics = {„reportingSuiteId”::mlbglobal08,mlbcom08″, „linkInternalFilters”: „mlb „} window.globalState = {„tracking_title”: „Major League Baseball”, „lang”: „pl”} window.appId = '' /*–>*/

READ  Orioles Prep SS Jackson Holliday zajmuje pierwsze miejsce w klasyfikacji generalnej

1:34 czasu UTC

Ryan Minor, który zastąpił Cala Ripkena Jr. w składzie Orioles, kończąc passę Iron Mana, a później został szanowanym menedżerem niższej ligi, zmarł w piątek po walce z rakiem jelita grubego w czwartym stadium, ogłosił w mediach społecznościowych jego brat bliźniak Damon. . Głoska bezdźwięczna. Miał 49 lat.

Minor grał cztery sezony w głównych ligach, w tym pierwsze trzy w Baltimore. Nadal zarządzał systemem O's Minor League, spędzając czas jako kapitan Delmarva Shorebirds (2010-12, 2014-17) i Frederick Keys (2013, 2018-19).

20 września 1998 r. Ripken dobrowolnie zakończył swoją passę – rekord mało prawdopodobny do pobicia – wynoszący 2632. Zamiast umieszczania jego nazwiska obok trzeciej bazy na karcie składu Baltimore na wieczorny mecz z Yankees, napisano małym ołówkiem w tym miejscu.

„Byłem bardzo zdenerwowany. Nie mogę powiedzieć, że nie” – Minor powiedział The Oklahoman. na czas.

„Spojrzałem na [Ripken] „Dziękuję za tę możliwość” – dodał Minor. „Spojrzał na mnie i powiedział: «Idź po nich».

Ryan Dale Minor urodził się 5 stycznia 1974 roku w Canton w stanie Ohio. Po ukończeniu szkoły średniej w Hammon (Okla.) stał się gwiazdą dwóch dyscyplin sportowych na Uniwersytecie Oklahoma, gdzie rozwijał się zarówno w baseballu, jak i koszykówce. W latach 1993–1995 Minor był członkiem drużyny baseballowej Sooners wraz z Damonem, który później grał w drużynie Giants przez cztery sezony w latach 2000–2004.

Minor wyróżniał się w obu dyscyplinach sportowych i miał okazję uprawiać oba sporty zawodowo.

Minor, który w sezonie 1994–95 został wybrany współzawodnikiem roku w koszykówce mężczyzn konferencji Big Eight, ostatecznie został przejęty przez Philadelphia 76ers w drugiej rundzie draftu do NBA w 1996 r. W tym samym roku został wybrany przez Before the Orioles w 33. rundzie draftu MLB.

Początkowo Minor zajmował się profesjonalną koszykówką, grając w siedmiu meczach przedsezonowych dla 76ers, zanim został zwolniony. Następnie spędził 32 mecze z Oklahoma City Knights of the Continental Basketball Association.

W tym czasie Minor rozpoczął także swoją profesjonalną karierę w baseballu, rozegrawszy 25 meczów dla drużyny Bluefield Orioles na poziomie debiutanta w 1996 r. Kiedy drużyna O's zaprosiła go na wiosenne treningi pierwszej ligi w 1997 r., Minor odwiesił buty do koszykówki i skupił się na grze w twardą piłkę. .

Minor grał w drużynie Single-A Delmarva w 1997 r., a następnie awansował do drużyny Double-A Bowie w 1998 r. Po raz pierwszy zasmakował w Majors we wrześniu 1998 r., kiedy rozegrał dziewięć meczów w drużynie Orioles. Jedyny kompletny mecz Minora rozegrany w tym roku dla Baltimore był godnym uwagi wydarzeniem w historii baseballu.

Minor rozegrał 87 meczów dla drużyny Orioles w latach 1998–2000, a następnie wystąpił w 55 konkursach na Expos w 2001 r. Chociaż później nie był już w stanie utrzymać się w głównych ligach, później wywarł pozytywny wpływ na baseballistów przez przyszłe pokolenia.

20 września 1998 Minor zastąpił Ripkena w składzie, kończąc swoją passę zwycięstw na poziomie 2632.

Minor powrócił do organizacji Orioles w 2008 roku, kiedy został zatrudniony jako trener uderzeń w drużynie Single-A Delmarva. Później awansował na menadżera Shorebirds i tę rolę pełnił następnie w latach 2010–2012.

Po tej trzyletniej karierze Minor w 2013 roku zaczął pełnić funkcję menadżera Fredericka, wówczas drużyny filialnej Baltimore z klasą High-A. Wrócił do Delmarvy, aby być kapitanem zespołu w latach 2014–2017, a następnie wrócił do Keys jako menadżer . Od 2018-19.

Minor następnie spędził dwa lata w organizacji Tigers. Miał zarządzać klubową drużyną Gulf Coast League w 2020 roku, zanim pandemia COVID-19 odwołała sezon niższej ligi. Następnie Minor pełnił funkcję kapitana drużyny Florida Complex League z Detroit w 1921 roku.

Chociaż najbardziej godny uwagi moment Minora w MLB miał związek z legendą, którą stworzył pewnego wrześniowego wieczoru w 1998 roku, nigdy nie wahał się mówić o byciu człowiekiem, który zastąpi Ripkena i zakończy passę.

Dlatego Minor pozostał w sporcie tak długo, jak mógł i wywarł pozytywny wpływ na organizację Orioles.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *