Naukowiec przypadkowo odkrywa najstarszy mózg kręgowca: ScienceAlert

Paleontolog Matt Friedman był oszołomiony, gdy podczas testowania tomografii komputerowej w ramach szerszego projektu odkrył niezwykle szczegółową skamielinę mózgu ryby sprzed 319 milionów lat.

„Miał wszystkie te cechy i powiedziałem sobie:„ Czy to naprawdę mózg, na który czekam? ” Mówi Friedmana z Uniwersytetu Michigan.

„Więc powiększyłem ten obszar czaszki, aby wykonać drugi skan w wysokiej rozdzielczości i było bardzo jasne, że tak właśnie powinno być. I to tylko dlatego, że był to tak niewątpliwy przykład, że my postanowił pójść jeszcze dalej”.

Zwykle jedynymi pozostałymi śladami tego starożytnego życia są twarde części zwierząt, które są łatwiejsze do zachowania, takie jak ich kości, ponieważ tkanki miękkie szybko się rozkładają.

Ale w tym przypadku gęsty minerał, prawdopodobnie piryt, wyciekł i zastąpił tkankę, która prawdopodobnie zachowałaby się znacznie dłużej w środowisku o niskiej zawartości tlenu. To pozwoliło skanowi uchwycić coś, co wygląda jak szczegóły nerwu czaszkowego i tkanek miękkich maleńkiej rybki. Kokocefal Dziki.

Starożytny okaz jest jedyny w swoim rodzaju, więc mimo że znajdował się w rękach badaczy od czasu jego pierwszego opisu w 1925 r., cecha ta pozostała ukryta, ponieważ naukowcy nie ryzykowali inwazyjnych metod badań.

„Znaleźliśmy tutaj niezwykłe zachowanie skamieliny, która była wielokrotnie badana przez kilka osób w ciągu ostatniego stulecia” Wyjaśnić Friedmana.

„Ale ponieważ mamy te nowe narzędzia do wyszukiwania wewnątrz skamieniałości, ujawnia nam to kolejną warstwę informacji”.

border frame=”0″allow=”akcelerometr; automatyczny start; Zapis do schowka. nośniki kodowane żyroskopowo; Obrazek w obrazku; udostępnianie w sieci „allowfullscreen>”.

Te prehistoryczne ryby z ujść rzek prawdopodobnie polowały na owady, małe skorupiaki i głowonogi, ścigając je płetwami wspieranymi przez kościste pręty zwane płaszczkami.

Ray-fish, podklasa aktynopterygiumMakijaż Ponad połowa wszystkich żywych zwierząt z kręgosłupem żyje dzisiajw tym tuńczyka i koniki morskie, oraz 96 procent wszystkich ryb.

READ  Naukowcy odkryli „zaginiony świat” naszych wczesnych przodków w skałach sprzed miliardów lat

Ta grupa ryb płetwiastych, z których część ostatecznie stała się naszymi przodkami, podzieliła się około 450 milionów lat temu. C. wildi Następnie obrała własną ścieżkę ewolucyjną od populacji ryb żyjących do dziś, około dziesiątek milionów lat temu.

„Analizy umieszczają ten takson poza grupą zawierającą wszystkie żyjące gatunki ryb promieniopłetwych”, paleontolog z University of Michigan Rodrigo Figueroa i współpracownicy. Napisz w ich gazecie.

Szczegóły budowy mózgu w kość ogonowa Ma to zatem implikacje dla interpretacji neuromorfogenezy podczas wczesnych stadiów ewolucyjnych linii kręgowców naczelnych. „

Artystyczna interpretacja ryby o długości od 15 do 20 cm (6 do 8 cali) i struktury jej mózgu. (Marcio El Castro)

Niektóre cechy mózgu zostałyby utracone z powodu rozkładu i procesu konserwacji, ale zespół nadal był w stanie zidentyfikować określone szczegóły morfologiczne. To pozwoliło im zobaczyć, że sposób, w jaki ewoluował ten prehistoryczny przodomózgowie, był bardziej podobny do naszego niż do reszty żyjących obecnie ryb promieniopłetwych.

W przeciwieństwie do wszystkich żywych ryb z płetwami, mózg kość ogonowa złożyć do środka”, Notatki Friedmana. „Tak więc ta skamielina rejestruje czas przed ewolucją tej odrębnej cechy mózgów ryb płetwiastych. Daje nam to pewne ograniczenia co do tego, kiedy ta cecha ewoluowała – coś, z czym nie mieliśmy dobrego kontaktu przed nowymi danymi.” kość ogonowa. „

Ten wewnętrzny fałd jest znany jako zakrzepnięty przodomózgowie – tak jak u nas, dwie półkule mózgowe obejmują wydrążoną pustkę jak „c” i jej lustrzane odbicie połączone ze sobą. Dla porównania, odwrócone przednie kończyny widoczne u wciąż żywych ryb promieniopłetwych mają zamiast tego dwa bulwiaste płaty, z zaledwie wąskim nacięciem między nimi.

Naukowcy chętnie skanują inne skamieliny ryb w zbiorach muzeum w poszukiwaniu innych śladów tkanki miękkiej, które mogą się w nich ukrywać.

„Ważnym wnioskiem jest to, że tego rodzaju miękkie części można zachować, można je zachować w skamielinach, które mamy od dawna – to znana skamielina sprzed ponad 100 lat” Mówi Friedmana.

READ  Piorun może uderzyć, ale nie ukryje się przed satelitą ESA

„Dlatego tak ważne jest, aby trzymać się fizycznych okazów. Bo kto wie, za 100 lat, co ludzie mogą teraz zrobić ze skamieniałościami w naszych zbiorach”.

Badanie to zostało opublikowane w Natura.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *