Jeszcze dwoje czarnych oczu na dziedzictwo Jacka Welcha

Oto podsumowanie dzisiejszego poranka i można Zapisać się Aby codziennie rano otrzymywać na swoją skrzynkę odbiorczą:

Trzeba kochać tę ironię.

W tym tygodniu Dave Calhoun, doradca zmarłego Jacka Welcha, legendarnego, wieloletniego dyrektora generalnego General Electric, powiedział, że ustąpi ze stanowiska dyrektora generalnego Boeinga, dołączając do listy nieudanych dyrektorów generalnych-uczniów Welcha.

Dziedzictwo Welcha zniknie, gdy we wtorek nazwa General Electric zniknie z listy amerykańskich akcji notowanych na giełdzie. Wtedy właśnie GE, które w zeszłym roku wydzieliło się z GE Healthcare, podzieli się na GE Vernova i GE Aerospace.

Połączenie odejścia Calhouna, końca grupy i zniknięcia nazwy General Electric mówi nam wiele o tym, jak zmienił się świat, odkąd Welch był uwielbiany przez magazyn Fortune (któremu w 1999 r. przyznał tytuł Menedżera Stulecia). . Financial Times (który w 2000 r., rok przed ustąpieniem Welcha ze stanowiska dyrektora generalnego, po raz trzeci z rzędu przyznał GE tytuł „Najbardziej podziwianej firmy na świecie”).

O końcu spuścizny Welcha pisałem w zeszłym roku, kiedy Larry Culp, który w 2018 roku został dyrektorem generalnym GE, ogłosił plany podziału firmy na trzy części, z których żadna nie będzie nosiła nazwy General Electric. Kiedy hagiografia Welcha umarła, bałagan, jaki po niej pozostał, ukazał jego geniusz w graniu na kontach, bardziej niż cokolwiek innego.

Jack Welch, były prezes i dyrektor generalny General Electric, w swoim mieszkaniu w Nowym Jorku.  Podczas jego kadencji w GE wartość firmy wzrosła o 4000% i była najcenniejszą firmą na świecie.  W 2006 roku majątek Welcha oszacowano na 720 milionów dolarów.  (Zdjęcie: BrooksCraft LLC/Corbis za pośrednictwem Getty Images)

Jack Welch, były prezes i dyrektor generalny General Electric, w swoim mieszkaniu w Nowym Jorku. (Getty Images za pośrednictwem Brooks Kraft LLC/Corbis) (Brooks Croft za pośrednictwem Getty Images)

Culp, pierwszy dyrektor generalny GE, który nie był pracownikiem firmy, zastąpił dwóch akolitów Welcha: Johna Flannery’ego, który przetrwał 14 katastrofalnych miesięcy, i Jeffa Immelta, wybranego następcę Welcha, który przetrwał niecałe 16 lat. Normalne lata temu.

Po tym, jak na tydzień przed zniknięciem nazwy General Electric z rynku wyśmiał żart Dave'a Calhouna dotyczący rezygnacji, zdecydowałem, że to dobry moment na sporządzenie listy nieudanych dyrektorów generalnych, których mentorem był Jack Welch.

READ  Raport WHO szacuje, że do roku 2050 liczba przypadków nowotworów na świecie wzrośnie o 77%.

Nie miałem pojęcia, że ​​lista będzie tak długa.

Połączyłem moją wiedzę zdobytą przez dziesięciolecia pisania o biznesie z dodatkowymi badaniami, a następnie przeczytałem książkę o Welchu z 2022 roku autorstwa dziennikarza New York Timesa Davida Kellusa. Tytuł mówi wszystko:Człowiek, który złamał kapitalizm: jak Jack Welch przeciął serce i zmiażdżył duszę korporacyjnej Ameryki – i jak jego dziedzictwo”.

Między moją pracą a książką Kellusa powstała lista 13 nieudanych dyrektorów generalnych, którzy byli walijskimi naśladowcami. Aby pokazać, że świat nie jest czarno-biały, wymieniłem czterech dyrektorów generalnych, odnoszących sukcesy walijskich akolitów.

Zaskoczyło mnie w tej liście to, że mniej niż czterech z 13 było dyrektorami generalnymi tej samej firmy: Boeinga. Nie wiem dlaczego tak jest. Zaskoczyło mnie, że trzech z 13 osób było dwukrotnie dyrektorami generalnymi, a trzech było 0 na 2.

Mówiąc uczciwie, można zobaczyć, dlaczego wiele zarządów firm tak chętnie mianowało Welchich na stanowiska dyrektorów generalnych. Jack Welch był dyrektorem generalnym odnoszącym ogromne sukcesy — a przynajmniej tak mu się wydawało. W ciągu jego 20-letniej kadencji akcje GE wzrosły o 5600%, ponad ośmiokrotnie w porównaniu z 700% wzrostem indeksu S&P 500. (Nie uwzględniłem dywidend w żadnej z tych liczb).

Welch cieszył się ogromnym szacunkiem społeczności biznesowej i szerszej części społeczeństwa, a przez pewien czas GE była najcenniejszą firmą w Ameryce, z akcjami wartymi 600 miliardów dolarów.

Po odejściu Welcha z GE stało się jasne, że firma gra w potencjalne gry związane z przychodami i księgowością, dokonując dziesiątek przejęć dokonanych przez Welcha i sposobu, w jaki przekształcił finansową spółkę zależną GE w kolosalną operację. Aktywa finansowe pozwalają na większą elastyczność w zakresie raportowania zysków i strat niż produkcja.

Wiele możemy się nauczyć od dyrektorów naczelnych The Strasznych 13 zwolenników Welcha, którym się nie udało. Najważniejsze było to, że to, co wydawało się skuteczne w przypadku firmy Welch – „szeregowanie i przeciąganie” polegające na zwalnianiu 10% najniższych pracowników co roku, granie w niekończące się gry księgowe w celu ustalenia kwartalnych celów dotyczących przychodów, bez myślenia długoterminowego – nie miało ścieżki operacyjnej . Firma.

READ  Prognoza dla obszaru DC: Dziś możliwe silne burze, obowiązuje stan powodziowy

Ujawnienia: Jestem właścicielem średniej wielkości holdingu GE, który kupowałem w kilku etapach, odkąd Larry Culp został jego dyrektorem generalnym. Zacząłem kupować GE, bo lubię firmę Danaher Corp. Uzyskałem znaczny zwrot z inwestycji w . Dokonałem niewielkiej inwestycji w GE Healthcare i dałem każdemu z moich wnuków po 16 akcji GE.

Alana Sloana jest wielokrotnie nagradzanym dziennikarzem finansowym i współpracownikiem Yahoo Finance.

Krótkie zdjęcie z porankaKrótkie zdjęcie z poranka

Krótkie zdjęcie z poranka

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *