Zidentyfikowano niezwykle duży skamieniały kwiat zachowany w bursztynie

Zapisz się do biuletynu naukowego CNN Wonder Theory. Odkrywaj wszechświat dzięki wiadomościom o niesamowitych odkryciach, postępach naukowych i nie tylko.



CNN

Około 40 milionów lat temu w iglastym lesie nad Morzem Bałtyckim rozkwitł kwiat. Żywica opadłych drzew pokryła płatki i pyłki, na zawsze ukazując efemeryczny moment w przeszłości naszej planety.

Naukowcy przyjrzeli się nowej bursztynowej skamieniałości, która została po raz pierwszy udokumentowana w 1872 roku jako należąca do farmaceuty o nazwisku Kowalewski w obecnym Kaliningradzie w Rosji.

Według Evy Marii Sadowski, doktor habilitowanej w Museum for Naturekunde, berlińskim muzeum historii naturalnej, zaskakująca skamielina w dużej mierze marniała w zbiorach Federalnego Instytutu Nauk o Ziemi i Zasobów Naturalnych w Berlinie (BGR) i autorki nowego badania.

Powiedziała, że ​​słyszała o skamieniałym kwiecie, formalnie znanym jako okaz X4088, po śmierci emerytowanego kolegi, co uważała za przesadę.

Powiedział mi, że kiedyś odwiedził BGR i że () widział Najfajniejszy i największy bursztynowy kwiat w swojej grupie. Nie wiedziałem, że mają asortyment bursztynowy. Zapytałem więc kuratora kolekcji BGR, czy mógłbym przyjść zobaczyć ich kolekcję – i tam znalazłem okaz X4088” – powiedziała e-mailem.

„Byłem zaskoczony, widząc tak duży kwiat, który zawierał”.

przy 28 mm (1,1 cala) W poprzek jest to największy znany kwiat, jaki kiedykolwiek skamieniały w bursztynie – trzy razy większy od podobnych skamielin.

Sadowski wydobywał i badał pyłek z bursztynu. Odkryła, że ​​Wenus została błędnie zidentyfikowana podczas jej pierwszego badania.

Oryginalna nazwa tego okazu brzmiała Stewartia z rodziny Theaceae. Ale możemy pokazać w naszym badaniu, że to nie była prawda, głównie w oparciu o morfologię pyłku. Ale kiedy okaz został po raz pierwszy zbadany w XIX wieku,[nie]odkryli ani nie zbadali pyłku.

Kwiat jest blisko spokrewniony z rodzajem roślin kwitnących, powszechnym dziś w Azji, znanym jako Symplocos – krzewami lub drzewami o białych lub żółtych kwiatach.

Pierwotnie nazywany Stewartia kowalewskii, autorzy proponują nową nazwę kwiatu, Symplocos kowalewskii.

Bursztynowe skamieniałości oferują kuszący trójwymiarowy obraz przeszłości. Obok rośliny I kwiatya ogon dinozauraI KrabI Piekielna mrówkaI Pajęcza matka i jej młodeI stary ptakstopa f czaszka jaszczurki Znaleziono je zakopane w kulach z żywicy drzewnej.

Badanie zostało opublikowane w czasopiśmie Scientific Reports w czwartek.

READ  Rosyjscy kosmonauci przybywają na Międzynarodową Stację Kosmiczną w barwach ukraińskiej flagi

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.